Kategoria: do poczytania

Jak wyglądają zajęcia logopedyczne w moim gabinecie?

Wszystko zaczyna się od pierwszej wizyty, nazywanej diagnozą. Czasami rodzice dzwonią i pytają czy nie mogę od razu rozpocząć pracy z dzieckiem bez przeprowadzania diagnozy, ponieważ oni mają kartkę z przedszkola i tam jest napisane o co chodzi. Od razu odpowiadam, że nie – i nie jest to żadna złośliwość z mojej strony.
Przeprowadzając tzw. diagnozę otrzymuję mnóstwo potrzebnych mi informacji o problemie dziecka, rozmawiając z rodzicem bądź rodzicami tworzę już wstępny plan działania i mogę ustalić na tym pierwszym spotkaniu przyczynę czy też przyczyny powstałej wady wymowy. Widzę  i słyszę dziecko, które mam przed sobą, obserwuję jak pracuje jego język, policzki, wargi – mogę z nim porozmawiać, zapytać co lubi robić, a czego nie. Poznaję dziecko, które przecież mnie nie zna i nie wie czego się od niego oczekuje i czy trzeba się bać tej pani czy raczej nie.

Kolejnym krokiem po przeprowadzeniu diagnozy jest ustalenie ilości spotkań. Przeważnie jest to jedna wizyta w tygodniu, z tym, że od razu uprzedzam rodziców, że bez systematycznych ćwiczeń w domu z dzieckiem, taka terapia nie ma sensu. Jeśli z góry zakładamy, że nie damy rady zapewnić dziecku co najmniej 15 minut dziennie na ćwiczenia, to wtedy polecam większą ilość spotkań w tygodniu w moim gabinecie.

Kiedy już ilość spotkań zostanie ustalona zaczynamy terapię. Na drugiej wizycie dziecko dostaje ode mnie duży zeszyt, w którym rodzic znajdzie wklejone wskazówki do ćwiczeń oddechowych oraz zestaw do gimnastyki buzi i języka. Oprócz zeszytu wręczam kilka drobnych przedmiotów do zabawy w domu np. baloniki, słomki, dmuchajki różnego rodzaju itp. Zeszyt dziecko przynosi na każde spotkanie, jest on systematycznie uzupełniany.
20160928_150037
Same zajęcia wyglądają zawsze tak samo – na początku robimy rozgrzewkę, wykonujemy ćwiczenia oddechowe i gimnastykę buzi, w szczególności języka, który zawsze ma sporo pracy.

IMG_9732IMG_8514

 

20161014_111033

 

Później przychodzi czas na ćwiczenia artykulacyjne: próby wywołania głoski, utrwalanie już opanowanych umiejętności itd. Wszystkie ćwiczenia wykonujemy w trakcie zabaw i gier. Staram się je dobierać zawsze według upodobań moich podopiecznych.

20160628_15131420160531_09484720160531_120733

 

Na końcu wizyty wklejam do zeszytu „zadanie domowe ” i tłumaczę mamie lub tacie co warto jeszcze powtórzyć i na co zwracać szczególną uwagę podczas ćwiczeń.
20160916_103620

Tak w ogromnym skrócie wyglądają prowadzone przeze mnie zajęcia. Podsumowując:
☆ przyjdź do mnie ze swoją pociechą jeśli wiesz na pewno, że dasz radę wspomóc ją w terapii;
☆ jeśli twoje dziecko ma spore problemy, a ty nie masz czasu żeby wspierać go w terapii nastaw się na większą liczbę spotkań w tygodniu;
☆ jeśli jesteś pewien, że nie dasz rady pomóc swojemu dziecku podczas terapii i jednocześnie nie chcesz więcej jak jednego spotkania w tygodniu, nie przychodź – to naprawdę nie będzie miało sensu. Zajęcia raz w tygodniu bez codziennych powtórek w domu nie przyniosą żadnego rezultatu.

W razie jakichkolwiek pytań lub wątpliwości zapraszam do korzystania z formularza kontaktowego na stronie lub zadawania pytań przez profil na Facebooku. Postaram się jak najszybciej odpisać na wiadomość.

Serdecznie pozdrawiam i do zobaczenia 🙂

Małgorzata Paluch

 

* Pomoce i materiały do tworzenia ciekawych ćwiczeń pochodzą w większości ze strony printoteka.pl oraz z książek Unilogo autorstwa Pani Anny Lubner-Piskorskiej.

Zabawy oddechowe

Ćwiczenia oddechowe nie mogą być nudne – szczególnie, że odgrywają zasadniczą rolę w terapii oraz profilaktyce logopedycznej.

Pomoce do tego typu ćwiczeń można zrobić samemu. Przedstawione na poniższych zdjęciach materiały do ćwiczeń oddechowych zrobione są z papieru – do ich wykonania potrzebne nam będą: nożyczki, klej, czarny flamaster oraz kolorowy blok techniczny.

IMG_8528IMG_8529

Ćwiczenie to wzmacnia mięsień okrężny ust, a także wymusza ułożenie języka za dolnymi zębami, co jest niezwykle istotne w terapii sygmatyzmu międzyzębowego (seplenienie międzyzębowe).

Jak się bawić? Do zabawy oddechowej potrzebna będzie słomka do napojów. Za pomocą słomki dziecko przenosi na planszę wycięte elementy – należy zassać powietrze do słomki, trzymając ją blisko wyciętego fragmentu obrazka i przenieść go na planszę.

IMG_8514 IMG_8512

Wskazówki:

  • słomkę można skrócić jeśli zassanie kawałka papieru jest dla dziecka zbyt trudne,
  • elementy przenoszone przez słomkę powinny być zrobione ze zwykłego papieru – zbyt sztywny i gruby papier utrudni dziecku zasysanie,
  • warto poćwiczyć wcześniej samo zasysanie powietrza przez słomkę (picie wody lub napoju przez rurkę również będzie dobrym wstępem do zabawy).

 

 autor: Małgorzata Paluch

Kiedy należy udać się z dzieckiem do logopedy?

Na wizytę u logopedy nigdy nie jest zbyt wcześnie. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące rozwoju mowy swojego dziecka koniecznie przeczytaj poniższe informacje.

Udaj się do logopedy jeśli Twoje dziecko:

  • w wieku 6 miesięcy nie gaworzy (nie powtarza sylab, takich jak: ma-ma-ma, ba-ba-ba);
  • po ukończeniu roku nie wypowiada sylab oraz pojedynczych wyrazów np. mama, tata, baba;
  • w wieku 2 lat nie mówi prostych słów, takich jak: mama, tata, dada, baba;
  • między 2 a 3 rokiem życia nie wypowiada prostych zdań;
  • nie rozumie wydawanych przez Ciebie poleceń;
  • w wieku 3 lat nie wymawia którejkolwiek z samogłosek ustnych: a, o, u, i, e, y;
  • w wieku 4 lat nie potrafi opowiedzieć historyjki obrazkowej, wypowiada tylko proste słowa czy równoważniki zdań, zniekształca wyrazy, zastępuje głoski innymi; nie wypowiada głosek: k, g, l, ś, ź, ć, dź, s, z, c, dz; gdy zamiast f, w wypowiada p, b, h; zamienia głoski dźwięczne na bezdźwięczne np. d na t (dom = tom), g na k (gęś = kęś), b na p (buda = puda); wymawia głoski s, z, c, dz jak ś, ź, ć, dź; zamiast r mówi j (głoska r może pojawić się już na początku 4 roku życia – jeśli jednak się nie pojawia, to najczęściej zastępowana jest głoską l);
  • w wieku 5 lat nie wymawia głosek sz, ż, cz, dż;
  • podczas wymawiania głosek s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, t, d, n, l wsuwa język między zęby – w każdym wieku jest to wada, z której się nie wyrasta;
  • w wieku 6 lat zamiast r mówi j, d lub l (głoska r pojawia się między 4 a 6 rokiem życia – dzieci zastępują ją najczęściej głoską l);
  • zamiast k mówi t np. kot = tot, kura = tura, kino = tino;
  • mówi przez nos;
  • zacina się, powtarza sylaby.

Drodzy Rodzice!
Chłopcy nie zaczynają mówić później niż dziewczynki!
Każde opóźnienie mowy ma wpływ na dalszą edukację Waszego dziecka.

autor: Małgorzata Paluch

Jak wspomagać rozwój mowy dziecka?

Kilkanaście zasad, które pomogą Wam wspomagać rozwój mowy dziecka.

Warto się z nimi zapoznać:

  • Mówmy do dziecka dużo i spokojnie (składajmy zdania złożone z prostych zwrotów).
  • Unikajmy zdrobnień i „spieszczeń” (języka dziecinnego) dostarczając dziecku prawidłowy wzorzec językowy.
  • Ważne jest aby dziecko jadło twarde produkty np. marchewka – to pomaga w stymulowaniu aparatu mowy.
  • Odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.
  • Zachęcajmy do mówienia, ale nie zmuszajmy! Chwalmy dziecko za każdy przejaw aktywności słownej.
  • Nie zawstydzajmy dziecka i nie karzmy go za wadliwą wymowę.
  • Nie poprawiajmy wymowy dziecka żądając by wielokrotnie powtarzało dane słowo. Nie mówmy: powtórz ładniej! Powiedz to lepiej!
  • Postarajmy się aby rozmowa z dzieckiem była dla niego przyjemnością.
  • Jeśli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno wypowiadać daną głoską prawidłowo, a nie robi tego, skonsultuj się z logopedą.
  • Mówmy dziecku co przy nim robimy, co się dzieje wokół niego. Niech mowa towarzyszy spacerom, zakupom, pracom domowym itp. czynnościom.
  • Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek np. „r” lub „sz”. Dziecko zmuszone do artykulacji zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać, wymawiać nieprawidłowo. W ten sposób tworzymy u dziecka błędne nawyki artykulacyjne, bardzo trudne do zlikwidowania.
  • Opowiadajmy i czytajmy dziecku: bajki, wierszyki, wyliczanki. Uczmy krótszych wierszy na pamięć.
  • Oglądajmy z dzieckiem obrazki: nazywajmy przedmioty, opisujmy sytuację używając prostych zdań.
  • Śpiewajmy razem z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a zarazem terapeutyczne.
  • Rysujmy z dzieckiem, mówmy mu co rysujemy. Zachęcajmy dziecko do opisu obrazka.
  • Wspólnie oglądajmy telewizję, wybierajmy programy właściwe do wieku dziecka. Rozmawiajmy na ich temat.
  • Od najmłodszych lat uczmy dziecko dbałości o higienę jamy ustnej.
  • Nie zmuszajmy dziecka leworęcznego do posługiwania się prawą ręką.

autor: Małgorzata Paluch

Jak wyglądają zajęcia logopedyczne w moim gabinecie?

Wszystko zaczyna się od pierwszej wizyty, nazywanej diagnozą. Czasami rodzice dzwonią i pytają czy nie mogę od razu …

Zabawy oddechowe

Ćwiczenia oddechowe nie mogą być nudne – szczególnie, że odgrywają zasadniczą rolę w terapii oraz profilaktyce …

Kiedy należy udać się z dzieckiem do logopedy?

Na wizytę u logopedy nigdy nie jest zbyt wcześnie. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące rozwoju mowy swojego …